M-Side

Het ontstaan
De naam M-Side ontstond eind zeventiger jaren, toen de supporterscultuur uit Engeland kwam overwaaien, en fans van Nederlandse clubs alles van hun grote voorbeeld aan de andere kant van het Kanaal overnamen. Van een eenheid bij FC Den Bosch is dan nog geen sprake, maar de fanatiekere supporters op de populaire vakken M en N (de onlangs overdekte zittribune aan de lange zijde) laten zich al geregeld horen d.m.v. spreekkoren. In de volksmond werd deze tribune hierdoor al snel simpelweg 'de M-Side' genoemd, en een Bossch' fenomeen was geboren.

In oktober 1979 is hiervoor De Vliert voor het eerst het strijdtoneel, als bij een bekerwedstrijd tegen FC Utrecht de Bunnik-Side een spoor van vernielingen achterlaat. Een jaar later gaat het opnieuw mis als ze wederom op bezoek komen, en na een grote mond klappen krijgen van de 'boertjes' op de M-Side.

Vak H en P
Een groepje jeugdige fans wil afstand nemen van de ouderen, en verhuist tijdens de nacompetitiewedstrijd tegen De Graafschap (1980/1981) voor het eerst naar de staantribunes. In het seizoen erop volgen meerderen hun voorbeeld, en beginnen de wijkgroepjes steeds meer een eenheid te vormen. In die tijd was het 'meeverhuizen' - waarbij na rust het vijandelijke doel wordt gevolgd - nog heel normaal. Er wordt zodoende elke wedstrijd een helft vanaf vak P (spoorzijde) en vak H aan de Aartshertogenlaan bekeken. De nieuwe groep verzamelt echter steeds op de dichtstbijzijnde tribune, en noemt zich dan ook naar dat staanvak: Vak H.

Er wordt voor het eerst met grote treingroepen naar de grootste vijanden Utrecht en PSV gereisd, en uiteraard zijn ook Den Haag en Ajax grote rivalen. Bij thuiswedstrijden wordt meestal massaal op het station verzameld om de aanhang van de tegenpartij op te wachten. En bij gebrek aan aansprekende tegenstanders worden ook regelmatig wedstrijden van RKC bezocht. De harde kern van FC Den Bosch voegt zich in de hoogtijdagen bij de vijf beruchtste supportersgroepen van Nederland.

Het supporterselftal dat het voor een duel tegen Utrecht opnam tegen de politie

In seizoen 1986/1987 worden de eerste contacten met de Hell-Side van Standard Liege gelegd. Zij komen met een klein groepje op bezoek en vragen hoe de Bosschenaren tegenover het aangaan van een samenwerkingsverband staan. De uitdaging wordt geaccepteerd, en een groepje Bosschenaren gaat niet veel later voor het eerst met hen mee, uit naar Anderlecht. De band met de Walen is, zij het met ups en downs, tot op de dag van vandaag blijven bestaan.

Terug naar M
Zo snel als de harde kern van Den Bosch groeide in het begin van de jaren tachtig, zo vlug was het ook allemaal weer voorbij. Eind jaren tachtig worden de resultaten van - inmiddels BVV - Den Bosch namelijk minder en de harde kern slinkt zienderogen. In 1990 degradeert de club zelfs naar de eerste divisie, en het enige hoogtepunt in die jaren is het bereiken van de bekerfinale in 1991. Dat slechts een combitrein gevuld kan worden met de meereizende Bossche supporters zegt genoeg over de animo in die periode, en geeft aan dat Den Bosch nooit een voetbalstad is geweest.

Een volgepakte M-Side ziet Nijhuis scoren in de nacompetitiefinale van 1992

Opvallend volle tribunes zien de club in '92 promoveren via de nacompetitie, en de laatste supporters verhuizen dan van vak P naar waar het ooit allemaal begon; de M-Side. Daar voegen zij zich bij de oude garde, en gaandeweg het seizoen wordt ook de groep uit-supporters groter. De opleving is echter van korte duur, want de resultaten van het elftal zorgen ervoor dat de publieke belangstelling snel weer daalt. De Vliert is nog wel goed gevuld voor het nacompetitieduel tegen NAC, maar dat is vooral te danken aan de duizenden uit Breda. FC Den Bosch verliest die wedstrijd overigens, en degradeert.

Begin jaren '90 gaat het niet best, maar de uitgedunde M-Side blijft haar club trouw

De magerste jaren uit de geschiedenis volgen, en bij sommige thuiswedstrijden zijn nog minder dan duizend betalende toeschouwers aanwezig. Dieptepunt is het seizoen '94/'95 waarin FC Den Bosch troosteloos onderaan eindigt. Hierna gaat het - voor eerste divisie-begrippen - weer wat beter, en de kleine maar trouwe groep M-Siders is al die tijd blijven komen. Groningen en Den Haag zijn in die periode de grootste rivalen, en meer dan eens wordt het meereizen van uitsupporters tegen die clubs verboden.

De Beverwijkrellen schokken in 1997 het hele land, en zijn een signaal om het hooliganisme nog harder aan te pakken. Op last van de politie verhuist de M-Side van de spoorzijde van de Vlierttribune (naast het toenmalige uitvak) naar de kant van de Aartshertogenlaan, waar zij zich momenteel nog altijd bevindt. De opvallendste gebeurtenissen die volgen zijn het kampioensduel tegen RBC (liefst 2.500 meegereisde Bosschenaren) en de onverwachte rellen in Veendam met Groningen (mei 1999). De Graafsewijkrellen krijgen in 2000 internationale bekendheid, en een jaar later zorgt een deel van de meer dan duizend aanwezige Bossche supporters voor een rumoerige kampioenswedstrijd in en tegen Eindhoven.

Laatste speeldag 2003-2004, de M-Side viert onverwacht de naderende titel

Liefst 8.500 toeschouwers (voor het eerst een uitverkocht huis in het 'nieuwe' stadion) zijn op 14 mei 2004 getuige van "het wonder van Den Bosch", als de blauw-witten op de laatste speeldag alsnog kampioen worden. De Bossche supporters worden volop geprezen door de prachtige sfeer, maar komen een jaar later voor het laatst (negatief) in het nieuws. Een vak vol Roda JC-fans wordt aangevallen en bekogeld, en er volgen zware straffen. Men denkt de M-Side eindelijk te kunnen uitroeien, maar niets is minder waar. De in de hoogtijdagen zo gevreesde supportersgroep bestaat in die hoedanigheid allang niet meer, maar de M-Side is een begrip dat nooit zal uitsterven!

In de kantlijn

Uitgelicht

Poll