Ingezonden brief: Vragen
22-05-2012

Zondagmorgen reed ik in alle vroegte richting De Vliert. Het duurde nog wel even voordat de bussen richting Tilburg zouden vertrekken, maar thuis bij moeder de vrouw hield ik het ook niet meer uit. Ongeacht de uitslag was ik al trots op onze FC.

Amper een jaar geleden bestonden we niet meer en nu speelden we plots om promotie. Het leek voor vertrek wel één grote reunie. Supporters die na jaren weer eens met een bus mee wilden reizen naar een uitwedstrijd en zelfs hun (klein)kinderen mee hadden genomen om dit mee te kunnen maken. Ik zat in de bus met o.a. een opa, zijn zoon en twee kleinzonen. De trots sprak uit zijn stem toen hij bij Hintham begon te vertellen over vroeger en aangekomen in Tilburg nog niet klaar was met zijn verhalen.

Als echte supporter heb ik niets te verbergen en dus had ik dan ook geen enkele moeite met de fouilleeracties in Den Bosch en later ook bij het stadion van Willem II. Een klein jochie van amper zes jaar oud, trots rondlopend in een veel te groot FC Den Bosch-shirt, werd opgedragen zijn pakje Wickie buiten het stadion op te drinken en anders moest het ingeleverd worden bij de dienstdoende surveillant. De jonge fan, of beter gezegd zijn moeder, koos uiteraard voor het eerste. De sfeer was vanaf de aankomst in Tilburg al gespannen, maar wat wil je bij een derby met een plaats in de Eredivisie als inzet. In het vak deelde ik mijn gezonde wedstrijdspanning met andere lotgenoten en met een schuin oog keken we naar beneden waar zichzelf supporters noemende lieden (waarover later meer) hun gevoelens op een hele andere manier met soortgenoten aan weerskanten van de plexiglas wanden deelden.

Het was bijna 12.30 uur en bij de opkomst van beide teams heerste er een heerlijke voetbalsfeer. De Willem II-supporters rechts en vooral links van ons ontstoken een heel-veel-duizend-klapper (ik heb ze niet geteld), bengaals vuur en enkele rookbommen. Ik zag het in eerste instantie als sfeerverhogend, maar had wel mijn twijfels over de wijze waarop zij dit wel in het stadion hadden weten te krijgen. Nogmaals, ik heb geen enkele moeite met fouilleren maar vroeg me af of dit aan de andere kant ook plaats had gevonden. De thuisploeg was in de eerste helft de (veel) betere partij en het was een klein wonder dat het bij rust nog maar 1-0 stond. Alles was nog mogelijk voor onze FC, want aan de situatie van één keer scoren en we gaan naar de Eredivsie was niets veranderd.

In de tweede helft waren beide ploegen meer gelijkwaardig aan elkaar. FC was veel beter dan voor rust en Willem II hinkte op twee gedachten........ totdat scheidsrechter Liesveld sportief een grote stempel op de wedstrijd drukte. Ralf Seuntjens had vlak na zijn entree een domme gele kaart gekregen en kreeg daar niet veel later de rekening voor gepresenteerd. Een overtreding in de categorie lichte vergrijpen werd door Donny de Groot erger gemaakt dan het was en de scheidsrechter van dienst liet zich hier door leiden. FC Den Bosch moest noodgedwongen met tien man verder en de opdracht werd er niet bepaald makkelijker op.

De rode kaart leek op beide supportersgroepen te werken als een rode lap op een stier en de ellende begon toen er vanuit het Willem II-vak links van ons met vuurwerk werd gegooid. Ik had me gedurende de wedstrijd al veelvuldig staan ergeren aan enkele lieden op de Tilburgse tribune en ook in ons vak en dat gevoel sloeg daarna om in woede en schaamte. Persoonlijk zie ik de humor niet in van het gooien met bekertjes drank of plastic wat gevuld is met urine, maar dat zal volgens deze achterlijke personen wel aan mij liggen. Ik stond in het uitvak en weet ook dat alles begon met het gooien van vuurwerk door de Willem II-supporters, maar hoe haal je het in je botte zaagsel om daarna de mensen in een cateringpunt aan te vallen en te gooien met alles wat los en in eerste instantie zelfs nog vast zat. Meermaals heb ik - en met mij velen - van boven gesmeekt om er mee te stoppen en de club niet nog meer schade toe te brengen, maar het bleek allemaal tevergeefs. Een groep van maximaal dertig criminelen is er verantwoordelijk voor dat kinderen en zelfs ook volwassenen huilend het stadion vroegtijdig verlieten en de uitslag plots nog maar bijzaak was.

Ik ben bij aankomst in Den Bosch direct naar huis gegaan en had absoluut geen zin meer in een huldiging van spelers en staf die hier zeer zeker wel recht op hadden. Schaamte en emotie wonnen het van trots, iets waar ik achteraf spijt van heb. Maandagmorgen lag het Brabants Dagblad op de mat en de kop op de voorpagina was even duidelijk als schandalig tegelijk. Inderdaad, een aantal criminelen (ik weiger ze supporters te noemen) was er verantwoordelijk voor dat Willem II tien minuten de tijd had om orde op zaken te stellen en zich op te peppen voor de absolute slotfase van de wedstrijd. Ik had het namelijk, ondanks het feit dat onze FC met tien man was komen te staan, nog weleens willen zien in die laatste minuten. Ik kan leven met verlies en zeker tegen een tegenstander die over twee wedstrijden gezien beter was. De waanzinninge acties van deze figuren kwamen Willem II het beste uit en die hebben hier dan ook dankbaar gebruik van gemaakt.

Het gaat mij echter veel te ver dat het Brabants Dagblad iedereen over één kam scheert. Volgens mij waren er veeeeeel meer mensen die FC Den Bosch een warm hart toedragen in het stadion aanwezig en zij hebben zich wel als echte supporters weten te gedragen. Op het werk werd ik maandag meermaals aangesproken, want voor je collega's ben jij FC Den Bosch. Achter mijn bureau heb ik mezelf veelvuldig de vraag gesteld "had ik meer kunnen doen" of "waren er anderen die dit hadden moeten doen"? Ja, misschien had ik wel op een menneke met een gele jas en een riem in zijn hand af moeten stappen en hem een verschrikkelijke klap voor zijn gezicht moeten geven, in de hoop dat anderen mijn voorbeeld zouden volgen. Ik denk dat de angst voor deze criminelen mij op dat moment hebben doen besluiten om dit niet te doen. Het was vechten tegen de bierkaai geweest, tegen mensen die door van alles en nog wat in hun lichaam niet meer op deze aarde aanwezig waren. Ik zag ditzelfde stuk uitschot tijdens de onderbreking het stadion met een hoofdwond verlaten en wat mij betreft hadden ze zijn hele kop eraf geknald. Het was voor mij een volstrekt onbekende en dat geldt ook voor vele van de verantwoordelijken vooraan in het vak, en dat terwijl ik toch veel mensen ken. Heel even voor de duidelijkheid, ik neem in deze dus niemand in bescherming en wat mij betreft worden ze ook liever vandaag dan morgen opgepakt.

De burgemeester van Tilburg gaat een grondig onderzoek instellen en van mij mag hij. Ik hoop echter niet dat hij vergeet zijn eigen fuctioneren en dat van de mensen waar hij als korpsleider verantwoordelijk voor is ook grondig te evalueren. De aanleiding is en blijft voor mij het gegooide vuurwerk vanuit het vak links van ons, maar de reactie daarop is schandalig en verschrikkelijk voor de club. Alle verantwoordelijken mogen van mij de zwaarste straf krijgen, al is daarmee de schade voor met name FC Den Bosch zeker nog niet geleden.

Een jaar geleden was het twijfelachtig of de club nog wel aan het seizoen zou gaan beginnen en kijk wat er amper elf maanden later is bereikt. FC Den Bosch leefde weer onder velen en voor even leek de trots van de stad echt terug te keren. Alles wat in een hele tijd is opgebouwd is door deze leeghoofden in een kleine tien minuten kapot gemaakt. Een forse straf van de KNVB zal volgen en ook sponsoren zullen hun twijfels hebben over hun geld en naam in combinatie met d'n FC. Wie wil er nou aan dit soort figuren gekoppeld worden? Ik hoop echter voor de club dat deze mensen niet alle FC Den Bosch supporters over één kam scheren en doorgaan met dat waar we de laatste maanden mee bezig waren, positief in het nieuws komen. Ik ben trots op mijn club en dat wat de spelers en staf dit seizoen gepresteerd hebben, maar schaam me diep voor gisterenmiddag.

Heya Den Bosch